Obsessieve vrouwen

Allemaal ophoepelen graag

Leider van de Partij voor de Dieren tijdens haar speech op het partijcongres

Momenteel verschijnen er opvallend wat vrouwen in de (sociale) media die zich lijken te verliezen in de oorlog die zich afspeelt in een werelddeel ver van hun (eenzame) bedden.

We hebben GazaGreta die met steun van valse vrouwen hier in Spanje, zoals Irene Montero en Ione Belarra - ik heb al vaker over deze twee Spaanse politici geschreven - leugens verspreidt over ‘onze medeplichtigheid aan genocide op de Palestijnen door Israëls moordmachine’ en hopeloos in de microfoon schreeuwt waar de ‘global media’ blijft (antwoord: overal en ze apen elkaar allemaal na: genocide).

Ooit sprak ze leiders op een klimaattop aan met “How dare you!” over het gebrek aan klimaatactie. Nu heeft Greta een ander trendy onderwerp, waarvoor ze met ziel en zaligheid bereid is om op een boot in de Middellandse Zee opgeblazen te worden door een zionistische drone. Ze zal herinnerd worden als martelaar voor het enige goede doel (nee, klimaat is niet meer sexy, nooit geweest trouwens, maar Gazaa…).

Ja hoor, Greta leeft nog en ze is in goed gezelschap. Dansende influencers in hippe keffiyeh die eerst nog even een stop maken voor een party op Ibiza waar op een warme september-avond Palestijnse vlaggen wapperen in de zoele wind. Ook op het dans en spiri-eiland vinden ze het vreselijk wat er allemaal in Gaza gebeurt. Onder het genot van een verdovende hijs, slok, sip en snuif. Peace en one love zijn verder weg dan ooit, dus dan maar zo. Voor Gaza.

Ook de geobsedeerde internationale rechter, Francesca Albanese, is aanwezig om Greta’s missie en dat van de pro-pals op weg naar Gaza te steunen. In een Tunesische haven wacht ze haar op en geeft het kind een vette, moederlijke knuffel. Ze heeft het nodig.

‘Onze eigen’ Esther Ouwehand zou meest welkom zijn aan boord van de Gaza Flotilla. “Als haat wordt gezaaid, trekken wij onze mond open,” sprak ze tijdens het congres van de Partij voor de Dieren afgelopen zondag. Al bijna twee jaar staan de dieren bij de partij niet meer op nummer 1. Waar de partij ooit voor is opgericht, is naar de achtergrond verschoven om plaats te maken voor F*ck Israël en F*ck de genocide. Staande ovaties voor Ouwehand tijdens het congres, die als een soort FARC-militante de partij leidt die ooit nog voor de onschuldige dieren was. Een uitzinnig Free free Palestine schalt door de partij-zaal. F*cking H*mas lacht erbij. Geen F*ck H*mas sticker, nee. Alle ellende is nu eenmaal de schuld van de onderdrukker der onderdrukkers, Israël.

Stel je eens voor dat een jood of Israeli op dat congres aanwezig was? Hoe zou dat zijn tussen die opgehitste leden?

Het groepsdenken, de massavorming, het is doorgedrongen in de politiek, of laat ik het zo zeggen: de politiek is de mede-aanstichter van het in de wereld slingeren van een eenzijdig verhaal in vacuüm. De massa-slachting van 7 oktober bestaat voor deze politici niet meer, als die al ooit bestaan heeft. Hoog van de toren blazen dat Israël door boycotts totaal geïsoleerd moet worden, daar zijn ze allemaal van overtuigd.

De Partij voor de Dieren, die halal en kosher slachten wel best vindt. Eens wilde ze daar nog een einde aan maken en streed daar hard tegen. Oprichter en oud-partijleider, Marianne Thieme, snapt ook niet waarom ze al jaren zo treuzelen op dit onderwerp. Voor haar vertrek zes jaar geleden had zij al een wetsontwerp klaar liggen. Ouwehand lijkt het niet meer te interesseren. Wel Gaza (waar dieren altijd al een mes door hun strot geduwd krijgen in naam van Allah). Het is de prijs van inclusie, die lak heeft aan dierenleed. Haar Israël-hekelende collega, Stephan van Baarle, lacht in zijn vuist. Dat Esther en haar drie vrouwelijke collega’s zich zo door hem hebben laten inpakken, verbaast het eeuwig verontwaardigde kamerlid nog elke dag. Maar ze hebben dan ook iets essentieels met elkaar in gemeen.

En wie heeft altijd de grootste mond over ‘ophitsen’ en ‘zondebokpolitiek’? Juist ja.

Een en ander heeft geleid tot mijn opzegging van het lidmaatschap van de eens zo mooie politieke partij, die dierenrechten, groen en eurosceptisch denken belangrijk vond. Op 4 oktober vorig jaar alweer. Op Dierendag. Het was toevallig 4 oktober die dag dat ik er van af wilde, meer niet, dus niemand hoeft daar wat achter te zoeken. En vandaag word ik weer ’s bevestigd in mijn besluit als ik zie dat de Partij voor de Dieren zich ontpopt tot een soort Antifa, zoals iemand (Evareports) op X het mooi verwoordt, en waarvan de partijleider geradicaliseerd is tot een obsessieve genocide-roeper, verblind, waardoor kritisch denken niet langer meer mogelijk is. Meegaan met de mode om (extreem)linkse, rode lijn trekkende stemmen binnen te harken. Daar gaat het om.

Op 4 oktober 2024 schreef ik deze, al zeg ik het zelf, best nette, e-mail:

Geacht partijbestuur van de Partij voor de Dieren,

Vanmorgen heb ik mijn lidmaatschap en dat van mijn partner opgezegd. Na jarenlang de partij gevolgd te hebben, waarvan de laatste jaren vanuit het buitenland, merk ik dat er sinds vorig jaar november een andere wind waait binnen de partij, althans dat is wat ik zie van de drie kamerleden met partijleider Esther Ouwehand voorop.

Andere thema’s hebben sterk de overhand gekregen en dan met name de oorlog in Israël en Gaza, waar alle drie de kamerleden een duidelijke mening over laten zien. Ook andere thema’s, zoals gender en lhbgtq-rechten lijken soms belangrijker dan waar de partij destijds voor is opgericht. Het is duidelijk dat de partij met deze drie kamerleden, Esther Ouwehand, Ines Kostić en Christine Teunissen meer wil zijn dan een one-issue partij en dat is bewonderenswaardig, maar als dat betekent dat de omarmde idealen de dieren naar de achtergrond duwen – je capaciteit met drie zetels is nu eenmaal beperkt – ben ik daar niet gelukkig mee.

Wat mij vooral steekt zijn de vrijages met de partij DENK en dan in het bijzonder met partijleider Stephan van Baarle. De moties van DENK die betrekking hebben op Gaza en Israël worden volop gesteund door de Partij voor de Dieren en die moties liegen er niet om. Van Van Baarle en de partij DENK is bekend dat zij het bestaansrecht van de staat Israël niet erkennen (de hele staat is volgens hen immers Palestina en draagt de Palestijnse vlag). De schadelijke vooringenomenheid van deze partij als het over de Israëlische staat gaat, is inmiddels ook bij de drie kamerleden zichtbaar. Met als hoogtepunt de laatste motie van 26 september jl. van Van Baarle, mede ondertekend door Teunissen en Dobbe (SP), waarin de regering verzocht wordt om een algeheel wapenembargo tegen de staat Israël in te stellen (het zou gaan om offensief en defensief oorlogsmateriaal). Een staat die kort geleden nog met een paar honderd ballistische raketten bestookt is door de Islamitische staat Iran.

De motie is niet alleen absurd, want hoe onderscheid te maken tussen offensief en defensief, maar getuigt van een totaal eenzijdig en redeloos beeld van wat er momenteel gaande is in het Midden-Oosten, duizenden kilometers van ons vandaan, ver weg van onze veilige Nederlandse huizen. De oorlog die de Islamitische Staat Iran en haar proxies nu bijna een jaar geleden is begonnen tegen de staat Israël wordt door de drie kamerleden genegeerd. Met oogkleppen op worden er moties ondertekend en ondersteund. Het is tegenwoordig bon ton om tegen de ‘oorlogsschurk’ premier Netanyahu (zoals kamerlid Teunissen hem onlangs noemde op Twitter/X) en de Israëlische staat te zijn en je afkeer te uiten. Dat deze oorlog veel emoties losmaakt door de tientallen duizenden verwoeste levens in Gaza is begrijpelijk, maar over een grote actor in dit onvoorstelbare leed wordt voortdurend gezwegen.

De motie van 26 september jl. kreeg verder van geen enkele andere partij steun, desondanks is wat mij betreft de toon volledig gezet en is duidelijk waar de Partij voor de Dieren staat als het op dit onderwerp aankomt. De beschuldiging van antisemitisme wordt wat mij betreft te pas en te onpas gemaakt, zoals de watermeloenen-actie bij de opening van de APB die door sommigen als ‘antisemitisch’ en tevens door VVD-partijleider Dilan Yeşilgöz als ‘steun aan Hamas’ werd gezien. Maar ik kan nu niet anders concluderen dan dat deze motie van 26 september jl. doordrenkt is van antisemitisme. Het betekent immers goedkeuring geven aan de mogelijke vernietiging van de joodse staat en zijn inwoners. En dat is ronduit kwaadaardig.

Afgelopen juni vond een hoorzitting plaats, waarbij Hillel Neuer, internationaal advocaat en directeur van mensenrechtenorganisatie UN Watch, was uitgenodigd om te spreken over UNRWA, de VN-hulpverleningsorganisatie voor Palestijnse vluchtelingen. De opstelling van kamerlid Kostić, die daarbij evenals DENK-partijleider Van Baarle aanwezig was, deed me bijna van mijn stoel vallen. De partijdigheid en vijandigheid waren zo duidelijk dat zij niet eens vragen wilde stellen aan de mensenrechtenadvocaat, omdat zij aangaf dat haar vragen door Neuer zouden worden beantwoord met ‘desinformatie’. Dit, terwijl er duidelijke bewijzen op tafel lagen over de corruptheid van het UNRWA, waar Nederland miljoenen in heeft gestopt. Dat is belastinggeld van Nederlandse burgers. Ik was enorm teleurgesteld over dit optreden. Sterker nog, dergelijke optredens betekenen een afbraak in het vertrouwen in de partij, maar ook in politici in het algemeen. Het schaadt de politiek.

Eerder schreef ik een open brief aan Esther Ouwehand over de door mij waargenomen koerswijziging van de partij. Ten tijde van het schrijven, had ik mij voorgenomen om de partij altijd te blijven steunen. Voor de dieren. Maar voor de mensen was ik daar niet zo zeker meer van. Inmiddels ben ik tot een punt gekomen dat ik niet langer lid kan blijven en mijn stem kan geven aan de partij. Met als dieptepunt dus de bovengenoemde motie, waardoor mijn vertrouwen in de kamerleden verder is afgenomen.

Geef s.v.p. de dieren in de Nederlandse bio-industrie, in de slachthuizen en in de dierproeven-industrie – dierproeven waar oud-kamerlid Frank Wassenberg veel aandacht voor had – weer de volle focus die zij zo ontzettend verdienen.

Ik wens de kamer, fractie en bestuur van de Partij voor de Dieren veel wijsheid toe.

~

Bijna 1 jaar later betekent ‘veel wijsheid’ voor de Partij voor de Dieren en Esther Ouwehand: F#ck Israël, waarvan de joodse inwoners in de zee gedreven mogen worden door de moderne nazi’s: jihadisten. Oekraïne moet daarentegen volgens de partij gespekt worden met miljarden-steun voor bommen en wapens om zich tegen de Russische agressor te kunnen verdedigen. Dat mag weer wel.

Partij voor de Antifa

Bijna 1 jaar later betekent ‘veel wijsheid’, samen met andere linkse partijen: zichtbaar toestaan van terreur en wreed Palestijns ‘verzet’. De maskers zijn nu totaal afgelazerd. Er zijn geen geheimen meer.

Kortom: dierenwelzijn en dierenrechten, hallo zijn die er nog?!, vinden beter onderdak bij dierenorganisaties, zoals Wakker Dier of Varkens in Nood dan bij de politieke partij die ooit speciaal voor dieren is opgericht. Uit onvrede is er onlangs een nieuwe partij opgericht door oud-leden: Vrede voor Dieren. Pacifistisch. De saga continues…

Een kleine donatie doen, mag hier:

https://reportersonline.nl/auteur/eva-de-vor/

Buy me a coffee kan ook, mocht u dat willen.

Mijn dank is groot.