Boeiend artikel dat mij tot nadenken brengt. Ik heb eerlijk gezegd weinig nagedacht over dierenleed, maar je bracht het lijden van de dieren zo overtuigend, dat ik ga nadenken over mijn etensgewoontes en mijn aandeel. Dank voor het artikel.
Wat mij raakt, is niet zozeer de vergelijking zelf, maar de vraag die eronder ligt: wanneer houdt een mens op de ander nog werkelijk als mens of levend wezen te zien?
Tegelijk vraag ik me af of we voorzichtig moeten blijven met het naast elkaar leggen van verschillende vormen van lijden. Niet omdat het gesprek daar niet over mag gaan, maar omdat iedere geschiedenis ook haar eigen werkelijkheid draagt.
Misschien is de rode draad niet de vergelijking, maar de verhouding. Steeds opnieuw lijken we het vermogen te verliezen om de ander – mens of dier – als een doel op zichzelf te zien, in plaats van als middel.
Dat is voor mij een vraag die het onderzoeken waard blijft. En misschien begint die dichter bij huis dan we soms denken. Maktub.
zumo de verano, wijn met gaseosa, was mijn favo drank in de spaanse zomer. De toekomst is aan kweekvlees. Arme dieren. Hopelijk gaat de wet deze overstap bekrachtigen. Maar soms is echt vlees te lekker om te versmaden, zoals gisteren bij de BBQ van vrienden aan de overkant van het water. 250e keer 4 juli viering! ps slavernij was indertijd de norm, de shoa is nooit een algemene gewoonte geweest... en wordt steeds vaker ontkend.
Dank.. en inderdaad ‘een veelarmige octopus’. Intelligent dier trouwens. Kent u de documentaire My Octopus Teacher? Een echte aanrader kan ik u vertellen.
Interessant betoog, wat mij meteen ingeeft te zeggen laten wij eerst als mensen respectvol met elkaar omgaan, daar waar je artikel mee begon, dat gaat al helemaal de verkeerde kant op. Uiteraard moet je daarnaast dierenleed ook voorkomen, ik denk dat wij in Nederland dat al erg goed doen. Het moet niet zo worden dat dieren gelijkwaardig worden gesteld aan mensen, dat gaat mijn inziens veel te ver.
Boeiend artikel dat mij tot nadenken brengt. Ik heb eerlijk gezegd weinig nagedacht over dierenleed, maar je bracht het lijden van de dieren zo overtuigend, dat ik ga nadenken over mijn etensgewoontes en mijn aandeel. Dank voor het artikel.
Wat een fijn commentaar en ik waardeer het erg dat je het mij laat weten. 🙏🏽
Wat mij raakt, is niet zozeer de vergelijking zelf, maar de vraag die eronder ligt: wanneer houdt een mens op de ander nog werkelijk als mens of levend wezen te zien?
Tegelijk vraag ik me af of we voorzichtig moeten blijven met het naast elkaar leggen van verschillende vormen van lijden. Niet omdat het gesprek daar niet over mag gaan, maar omdat iedere geschiedenis ook haar eigen werkelijkheid draagt.
Misschien is de rode draad niet de vergelijking, maar de verhouding. Steeds opnieuw lijken we het vermogen te verliezen om de ander – mens of dier – als een doel op zichzelf te zien, in plaats van als middel.
Dat is voor mij een vraag die het onderzoeken waard blijft. En misschien begint die dichter bij huis dan we soms denken. Maktub.
https://tijdelijkenotities.substack.com/p/wanneer-de-kosmos-zichzelf-veroordeelt?r=76qdol&utm_medium=ios
Ik zou me vooral niet voortplanten als ik u was.
Ik wist het al vroeg, dus geen nageslacht hier ;)
zumo de verano, wijn met gaseosa, was mijn favo drank in de spaanse zomer. De toekomst is aan kweekvlees. Arme dieren. Hopelijk gaat de wet deze overstap bekrachtigen. Maar soms is echt vlees te lekker om te versmaden, zoals gisteren bij de BBQ van vrienden aan de overkant van het water. 250e keer 4 juli viering! ps slavernij was indertijd de norm, de shoa is nooit een algemene gewoonte geweest... en wordt steeds vaker ontkend.
Ja tinto de verano..lekker ook!
Amerikaanse vrienden hier vierden 4 juli ook met BBQ..hotdogs.
Niet voor te stellen dat deze vorm van slavernij inderdaad honderden jaren praktijk was.
Treffend beschreven hoe morele posities moord partijen rechtvaardigden en hoe slavernij een veelarmige octopus is.
Dank.. en inderdaad ‘een veelarmige octopus’. Intelligent dier trouwens. Kent u de documentaire My Octopus Teacher? Een echte aanrader kan ik u vertellen.
Jaar of twee terug gezien. Sindsdien kan ik geen polvo meer aanzien op andermans bord.
Inderdaad onmogelijk om nog 🐙 te eten na het zien van deze bijzondere documentaire.
Interessant betoog, wat mij meteen ingeeft te zeggen laten wij eerst als mensen respectvol met elkaar omgaan, daar waar je artikel mee begon, dat gaat al helemaal de verkeerde kant op. Uiteraard moet je daarnaast dierenleed ook voorkomen, ik denk dat wij in Nederland dat al erg goed doen. Het moet niet zo worden dat dieren gelijkwaardig worden gesteld aan mensen, dat gaat mijn inziens veel te ver.